Ahamed e a visita ós Amish :D

Para a visita ós Amish tuvemos que madrugar , todo porque se lle meteu na cabeza a Ahamed que sempre se iba a cama coas galiñas  e levantábase  como o raposo as 7 da mañán para ir a comer. E como subía á nosa cociña cos seus zapatos de tacón e plataforma despertaba a todos.

Posando en grupo na rexión dos Amish

Posando en grupo na rexión dos Amish.

“La moda en Italia, one hundred!! ” Estas eran as suas palabras cando escoitaba á xente falar dos seus zapatos ; porque se algo foi tema de conversación neste tempo,  ademáis do yellow co que pintamos a store, foron os zapatos de Ahamed.

Ahamed sorprendíanos sempre cos seus modelos ; camisas psicodélicas, reloj de CK, o perfume de Jean Franco Ferrer , o bolso que levaba o día da excursión e ata as gafas de sol.  Era un home moi aparente! 🙂

Tamén andaba moito en pixama, e os que cohabitaban máis con él decían que se deixaba ver moito en toalla, eu sólo o pilléi unha vez, e aquelo teño que decir que era máis ben unha toallita de vidé!! jaja  Esto lémbrame …”I dont want to see your dirty clothes in my bathroom!! ” jajajaja Pero eso xa foi outra historia 😉

Polo tema do baño tuvemos a primeira e a máis divertida de todas as discusións. No piso de abaixo eran tres personas e tiñan dous baños e arriba éramos catro e só tiñamos un baño. Pois estando esperando para ir a ducharme preguntéi: _Quen está no baño? e Valerie díxome _Debe de estar Yukari.  Pero ó momento vexo a Yukari… _Sabes quen está no baño Yukata? _Pois como non sexa Tina… Pero Tina baixara ao locutorio a chamar por teléfono… Así q Yukari chamou á porta e cando pregunta _“Who is it? Sorpresa!! _ Ahamed!! Quen iba a ser senón? jajajaja Seica quería ver como era o noso baño…

Ahamed era too much para o noso body! Pasaba a vida cociñando, cociñaba todo o que pillaba, comíamos de varios pratos e decía que lle gustaba kitchening, porque para el kitchen era un verbo.

En canto a xente empezaba a falar , Ahamed desconectaba! Comía todo o que podía e bebía todo o orange juice existente, e ó rematalo desaparecía… sen fregar nin un prato!

Thomas contounos un día que Ahamed lle dixera que estaba de vacacións e que non  quería  saber nada de mulleres… Pero andar andaba todo o día atrás delas, e sólo Yukari tiña paciencia para aguantalo. Ata que un día se fartou e díxolle  _Pasa a lavar as bandexas de facer pizza! E eu non sei se lle pareceu mal ou non, o caso e que foi por un libro en árabe e púxose de lectura no medio da cociña, debía de ser para controlar se falaban algo del.

O asunto é que sempre tiña appointments e cada vez que lle suxeriamos ir a tal sitio ou ao outro, él non podía! Perfumábase todo e acicalábase e fuxía. Ah!! E deixaba a súa habitación sempre locked, como fan os tolos. 😉

Pero o día que fomos a ver ós Amish; colleu o bolso, as gafas de sol e os tacóns e foi o primeiro en meterse na furgoneta de Gerry.

Chegando á rexión dos Amish todo era super bonito, a paisaxe e as casas.

Mercado Amish

Mercado Amish

Yukari exclamaba literalmente  ó paso que nos ibamos achegando porque a paisaxe é moi distinta á paisaxe xaponesa,  e a modo que avanzábamos iban aparecendo as carretas tiradas por cabalos  e a xente vestida con roupa amish .  Aparcamos e fomos ao mercado amish donde se vendían froitas, confituras… e tamén  unhas extrañas frores como de terciopelo que eu nunca na miña vida vira, e comida amish, e roupa amish, e tamén nos ensinaron unha casa amish por dentro e explicáronnos como vivían  e  fíxome sospeitar de  que todo é un negocio amish, de ahí xurdíu unha frase que se repetíu no camiño de volta “I dont believe in amish…” pero a verdade que vale a pena velo, porque viven nuha zona verdadeiramente privilexiada e non moi lonxe da cidade.

Yona na vila Amish

Yona na vila Amish a escola é o edificio do fondo, cun porche e campana para chamar ó alumnado e unha boa estufa de leña dentro… Pupitres de madeira e pizarrillas individuais.

Logo fomos a comer a un restaurante e Ahamed comeu canto pillou. Eu merquéi unha piruleta para Yona e chupas para everybody ,os alemáns preguntaban why? why? Non entenden que alguien teña o detalle de regalarlles un chupa! 😦  Finalmente todos contentos chupamos os nosos chupas.

Yukari, Rocio e Valerie no centro comercial

Yukari, Rocio e Valerie no centro comercial.

Ese era o día que me estaba vindo a regla e non me topaba nada ben. Pola tarde noite fomos a un centro comercial  de esos americanos, que che dan un mapa e hay un cento de edificios onde che venden de todo… o típico sitio que lle fai doer a a cabeza a calquera! E donde tamén vimos xente cunha obesidade esaxerada que non se cortaban en comer e beber mentras lle tocaban á roupa, e tamén nos reímos moito na tenda de lencería, froito como é de supoñer das diferencias culturais, había cousas que Yukari non sabía como se poñían! 😉

 

  1 comentario para “Ahamed e a visita ós Amish :D

  1. 23 noviembre, 2014 en 10:31 am

    Mi pueblo está a lado de los Amish Country…es una vida interesante que tienen. Pásalo bien en mi ex-país! 🙂

    Le gusta a 1 persona

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s

ellostecuentandotcom1.wordpress.com/

Experiencias de viajeros reales

sudestasia.wordpress.com/

Sudestasia - Especialistas en viajes por el sudeste asiático

MEMOGA

Un viaje cultural a Galicia a través de los recuerdos

Alejandro Poetry

un hombre roto. poeta

Pareja viajera

La felicidad es una forma de viajar, no un destino.– Roy. M. Goodman

The Godly Chic Diaries

GRACE FOR PURPOSE

revistapasaportes.wordpress.com/

Magníficas historias en cada lugar que desconoces. 🌍🌎🌏

Cooperación con Alegría

"If the major determinants of health are social, so must be the remedies" Michael Marmot

Fa Berdrousse

Desde 1998

voy con mi hacha

¡Sálvese el que pueda!

Aquí estuvo España

G.V (Bruselas)

Aspirante a poeta De León Isamar

Poesías, poemas, relatos, o simplemente palabras que dicen algo y aún no son catálogadas. ¿Qué etiqueta lleva la palabra que sale del alma?

horaciobacon.wordpress.com/

Just another WordPress.com site

Mesteval

Lee y Viaja

Anuski

Un poco de todo. Gracias por pasarte por mi rincón.

MISTERIOS Y LEYENDAS DE GALICIA Y ASTURIAS

MISTERIOS Y LEYENDAS DE GALICIA Y ASTURIAS

Mundo Pata de Perro

Viajar es un placer, descubre cómo disfrutar la experiencia.

A %d blogueros les gusta esto: