Connie e o Art Museum de Filadelfia

Connie é unha nena. Sonríe por todo e traballa de forma moi eficiente, pero é de esa xente que non soporta os grupos e casi nin se relacionou. primeiro estuvo cos seus invitados; Marious e Rolland e logo cando eles se foron ,quedou no piso de abaixo polo que alguien , non lembro quen chamolle a atención e lembroulle que o piso de abaixo era o dos rapaces… Dende aquel momento empezou a andar máis con Thomas, e non teño claro o tipo de relación que tiñan.

Art Museum Philadelphia.

O Domingo , era o día “free” no Museo de Arte de Filadelfia e ata a unha do medio día cobraban 0 $ por entrar! 😀

Como sempre que saimos todos xuntos, acabábamos diseminados , pois todos tiñamos intereses diferentes, Yukari e Valerie Xapón e China, eu o templo hindú e a arte moderna…Así que puxemos unha hora ,para quedar : ás tres na recepción.

Pero cando decidimos poñer a hora Thomas xa non estaba e Ahamed coma sempre, pasara de vir con nos.

Ese día Connie non se separou de mín nin por un momento… Veu conmigo ao templo Hindú, e logo vimos xuntas “Os xirasoles” de Van Gogh que eu nin sabía que estaban alí… e outros cadros bastante horrorosos del que descoñecia; retratos da sua muller e do seu filllo en cor verde, e un fatalísimo con title “rain” cousa fea por dioss! Será que odio a chuvia!!

Así vin eu os xirasois ;)

Así vin eu os xirasois 😉

Máis tarde fun ó baño  e cando me dín conta , xa perdera a Connie e así puden seguir máis veloz o meu traxecto. Sorprendeume “A premonición da guerra civil” de Dalí, e algún que outro cadro de Picasso. O tempo no museo pasaba moi rápidamente e de súpeto topeime ocn Thomas nunha sala e díxenlle “Hola” Pola sorpresa, e logo comuniqueille que en dezminutos tiñamos q estar abaixo, pero o raro foi que as tres en punto topámonos todos na tenda do Museo , pero nadie mercou nada. Entonces Yukari e Valerie dixeron que elas preferían quedar no museo unha ou duas horas máis; Tina quedara cunha amiga sua de Alemania, Begina  que traballaba nun hostal de N. Y. e que só viña de visita, e Thomas, Connie e máis eu, fomos a comer a un Mc Donalds no que podías comer 6 donuts por 1 $.

Reunímonos todos na Libertybell como quedáramos  e Connie escribiu esto para mín:

Documento escaneado

Logo fomos á casa con Begina, donde Ahamed nos esperaba coa cena feita.  Fixemos un comedor xuntando sillas de todas partes e ata puxemos un vaso con lilas que nacían no xardín.

A verdade que aquelo parecía unha casa; sería de tanto oir decir que eramos unha familia… “We are family ♪ ♫ ♩

We are familyyyyyy

We are familmilyyy…

Esa noite Connie preguntoume se ó rematar o campo me iba con eles a N. Y.  tamén podía baixar logo ata Florida. Alugaran un coche e iban a viaxar tres semanas máis, pero díxenlle que non podía porque tiña que regresar a España para traballar…  Entonces chamoume vella!! :O Connie tiña 18, así que tiña toda a razón en chamarme vella!

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s

MEMOGA

Un viaje cultural a Galicia a través de los recuerdos

Alejandro Poetry

libros, cine y poesía

Pareja viajera

La felicidad es una forma de viajar, no un destino.– Roy. M. Goodman

The Godly Chic Diaries

GRACE FOR PURPOSE

Cooperación con Alegría

"If the major determinants of health are social, so must be the remedies" Michael Marmot

Fa Berdrousse

Desde 1998

voy con mi hacha

¡Sálvese el que pueda!

Aquí estuvo España

G.V (Bruselas)

De León Isamar

Sentimientos del alma. Poesía, poemas, cuentos, o simplemente palabras que dicen algo y aún no son catálogadas. ¿Qué etiqueta lleva la palabra que sale del alma?

horaciobacon.wordpress.com/

Just another WordPress.com site

Mesteval

Lee y Viaja

Anuski

Un poco de todo. Gracias por pasarte por mi rincón.

MISTERIOS Y LEYENDAS DE GALICIA Y ASTURIAS

MISTERIOS Y LEYENDAS DE GALICIA Y ASTURIAS

Mundo Pata de Perro

Viajar es un placer, descubre cómo disfrutar la experiencia.

Ángel Miguel, fotógrafo de ilusiones.

En esos momentos donde fotografiando “paramos” el tiempo, busco expresar mi ilusión por este lenguaje, mi deseo es que ellas hablen por mí.

TEJIENDO LAS PALABRAS

CON LOS HILOS INVISIBLES DEL ALMA

A %d blogueros les gusta esto: