Os presento a Bárbara, una de mis compañeras de viaje en India y aprovecho para rebloguear un post suyo que me encanta, con todo el itinerario y presupuesto de nuestro segundo viaje a India, el que yo titulé : Fly to Bombay and live the adventure 🙂 Para que luego digan que viajar sale caro! …
Para introduciros en esta nueva aventura , tendría que decir por adelantado que esta parte del blog es una transcripción al pie de la letra de lo que fue mi cuaderno de viajes en América… Tiene más de diez años, cuando todavía no tenía idea de lo que era un blog. Cuando andaba con mi…
Con un montón de retraso , empezo a escribir o que debería de ser o meu diario de viaxe a América. Xa non sei en que idioma falo! Fai días que non oigo nin unha sóla palabra en español; ríome da xente vai a facer cursos de inglés a Londres… Esta experiencia esta sendo moi…
29 de Setembro Yukari segue co seu diario… Teño que decir que eso foi o que me animou a mín a escribir o meu… Escribe, debuxa,pinta, pega entradas do cine e tickets das tendas… é formidable vela co seu estuche de pinturas pola casa adiante, e tan ben escribe no comedor, como na cociña, como…
Valerie foi a terceira compañeira que coñecín . A nosa casa en Phily estaba formada por un baixo, dous pisos e un ático con un patio roof . O primeir día Warren díxonos que os rapaces dormirían no primeiro e as rapazas no segundo e usaríamos a cociña que nos viñera mellor. (Normalmente nos campos…
Tina foi a a última en chegar a Second Mile. Tiña o pelo tan rubio que casi parecía branco, e ese era o rasgo que máis chamaba a atención do seu físico. Tina igual que Connie e Thomas era alemana, e vestía con ese aire descoidado que teñen moitos alemanes. Era estudiante de American Studies…
Connie é unha nena. Sonríe por todo e traballa de forma moi eficiente, pero é de esa xente que non soporta os grupos e casi nin se relacionou. primeiro estuvo cos seus invitados; Marious e Rolland e logo cando eles se foron ,quedou no piso de abaixo polo que alguien , non lembro quen chamolle…
Thomas observábame dende o primer día cando me autopresentéi no aeroporto… e como logo puden comprobar; quedara asombrado coa presentación, súper espontánea… porque os alemanes non son coma nós! Era alto, rubio, estudante de arquitectura e un pouco soso; axustábase ben ó estereotipo alemán. Thomas era o máis políglota de todos; aproveitaba para falar francés…
Ahamed foi a salsa real do cotarro, marroquí residente en Italia… Non había deus que o entendera! Falaba árabe, italiano, francés pero todo ao mesmo tempo! De Ahamed non teño nada!! Nin sequera a sua direción de email; Porque Ahamed era un «feito no aire» e cambiaba de opinión a cada momento , nunca sabiamos…
Ahamed veu o día que fomos a visitar aos Amish e tamén estuvo o día que Gerry trouxo pizzas para cear e falar de como iba todo. Gerry é o verdadeiro organizador de todo o cotarro e é a única persona branca xunto con Brent que veíamos polo barrio , ademáis daquelas vellas tolas saladas…